Arquivo do blog

Xabier Quiroga e A Ruta das ratas

O longo destes últimos anos algúns autores galegos, como Antón Riveiro Coello,  Francisco X. Fernández Naval, ou mais recentemente Ledicia Costas e  Alberto Canal,  publicaron novelas moi intensas, desoladoras ás veces, sobre grandes traxedias vividas no contexto da Segunda Guerra Mundial e a atrocidade do nazismo:  Laura no desertoA noite branca, Un animal chamado néboaO amor nos escuros días de Birkenau

Outros, como  Pedro Feijóo, en Os fillos do mar ou  Carlos Reigosa, en A vinganza do defunto investigaban nas súas publicacións a presenza dos nazis en Galicia. É o caso da úlitma novela de Xabier Quiroga, Izan o da saca, Premio San Clemente 2016 na categoría de Lingua Galega, que tivemos oportunidade de compartir no Club de Lectura do Ágora do Mércores.

composicion2   izan-con-marco

 

A partir da investigación que un político e empresario galego encarga a Reina, taxista  e investigador privado que aparecera xa en O cabo do mundo, Xabier Quiroga constrúe unha narración trepidante sobre un dos feitos históricos máis intrigantes da posguerra: a “Ruta das ratas”, o entramado organizado polos xerarcas do Terceiro Reich para permitir a fuga de nazis desde Europa a América do Sur, no seu paso polo noroeste da Península Ibérica, en concreto pola Ribeira Sacra.

A novela móvese entre dous tempos diferentes: o momento actual, no que Reina leva a cabo a investigación, e a posguerra, na que tiveron lugar certos acontecimentos verídicos nos que se enmarca a acción, e  que vinculan a Galicia coa Alemania de Hitler. A forte presenza dos alemáns nas explotacións mineiras de volframio e ferro utilizados para a fabricación de armamento; a instalación das Torres do Arneiro, que facilitaban a localización dos submarinos alemáns; a utilización dos portos galegos, especialmente Vigo, como punto de saída dos U-Boot, ou o constatado refuxio dalgúns dirixentes nazis, como Walter Kutschmann en Galicia na súa fuxida cara a Arxentina… son algúns dos datos cós que Reiniña se vai atopando no desenvolvemento da súa procura.

volframio

Moitos elementos fan desta novela unha lectura altamente recomendable: O desenvolvemento da trama, que atrapa desde o primeiro momento;  a elaborada caracterización dos personaxes, algún deles engaloiantes de principio a fin (Loliña, o mestre Armando, Lelia…); o dominio da linguaxe nos diferentes rexistros utilizados; as reflexións do protagonista sobre os movementos sociais e o panorama político actual, ou a propia estructura da obra, composta a partir de varias pezas que encaixan ó final para darlle sentido ó conxunto.

No escuro todo é pecho. Abres os ollos e non ves, queres falar e non das, intentas moverte e non podes. Unha mordaza tapa a túa boca e estás atado de pés e maos. Por riba, sabendo como sabes que non hai nada que poidas facer, tés a alma, ou ese inefábel hálito que te envolve, agarrada como por unha man de anguria…

Xabier Quiroga (Saviñao, 1961), deuse a coñecer como autor de narrativa con Atuado na braña, unha obra extensa pola que recibiu o Premio Losada  Diéguez 2002. Reapareceu cunha novela de formato máis breve Era por setembro, 2004, a que seguirán (2006),  O Cabo do Mundo, (2009), e Zapatillas rotas (2014) polas que obtivo o Premio da Crítica 2010 e 2014. Izán o da saca (2015) é a súa última novela.

No dossier que adxuntamos podes atopar mais información sobre o autor e a súa obra:

portada-izan

Aqui podes descargar o pdf

Herba Moura

E chegamos ó final do club de lectura cunha última proposta, dirixida especialmente ás mulleres dos clubs, principais protagonistas desta aventura literaria compartida durante todos estes meses no espazo das nosas bibliotecas. Falamos de Herba moura, da autora monfortina Teresa Moure

A  través da historia de tres mulleres que viven en diferentes épocas e lugares, Teresa Moure vai construíndo esta novela que ofrece múltiples  lecturas:  o devir das mulleres na historia, a filosofía, a paixón , o coñecemento, a rebeldía… son algúns dos temas abordados con mestría por esta autora.

HMSN HMbn


Tres mulleres “de armas tomar” que non dubidan en renunciar ó éxito e ó poder  a cambio de continuar sendo elas mesmas e de facer o que consideran que deben facer. O nexo de unión entre estas tres mulleres non é outro que Descartes, o filósofo racionalista do século XVII, có que as nosas protagonistas manteñen unha diferente relación.

A raíña Christina de Suecia, amante da lectura, das artes e das ciencias e gobernante eficaz, admira o racionalismo descartiano, que continúa impulsando trala morte do filósofo;  a entrañable Helene Jans, o personaxe mellor traballado e mais querido da autora, afín ao empirismo humanista. E Einés Andrade, estudante galega da nosa época, que dá forma a todo o ese conxunto de receitas e conxuros, poemas, cartas, correos electrónicos, fragmentos de diarios… que conforman a narración.

Pero probablemente o que mais nos fascinou a moitas das que participamos desta lectura conxunta foron as últimas páxinas do libro, as que falan das mulleres que rodean a Einés , esa rapaza que  naceu, sen que ninguén soubese que tiña que nacer,  o día en que o home chegou a lúa, e que medrou a carón das verdadeiras protagonistas da historia: as mulleres invisibles que día a día fan posible quea vida siga adiante.  A elas é a quen dirixe Héléns Jans o seu “Livro de mulleres”, impulsándolles a vivir e a gozar da vida:

E, xa que logo, fermoseádevos, mellorade, restaurádevos de toses e bágoas, emendade o que é emendable, e gozade do que trae cada día, que a outra, a negra, a innomeable agárdavos impaciente e chegará, seguro, sen que receuta, nen apócema, nin lavativa poida librarvos da súa vinda

 

Para mais información, como é habitual, podedes consultar o noso dossier en liña ou descargalo en pdf

Portada_dossier

    Dossier “Herba moura” en  pdf 

 

E de momento máis nada! Grazas a todxs pola vosa atención… e ata o día 9 en Outeiro de Rei!!

 

“Sonata de otoño / Sonata de invierno”, de Ramón del Valle-Inclán.

Sonata de Otoño

Una de las últimas lecturas del curso en el club de lectura de Monte Alto ha sido “Sonata de otoño / Sonata de invierno”. Begoña Varela, su coordinadora, nos cuenta las impresiones que esta lectura les ha causado.

Este año se celebra el 150 aniversario del nacimiento de Valle-Inclán. Maestro de la sátira y el esperpento, leer a Don Ramón ha sido un placer y ha dado pie a hablar de la generación del 98, de teatro y de música.
Las sonatas toman el título de un estilo de composición musical con el que guardan cierto paralelismo, y relatan las memorias ficticias del Marqués de Bradomín en diferentes momentos de su vida amorosa.
Comenzamos con “Sonata de otoño” (1902) que se desarrolla en Galicia, cuando Bradomín se encuentra en un pazo con una antigua amante a punto de morir. En “Sonata de invierno”(1905) Bradomín, herido en la Guerra Carlista, se encuentra convaleciente en un convento de Navarra, donde seduce a la joven Maximina, que resultará ser su hija. Con gran maestría, Don Ramón nos presenta a un Bradomín carente de escrúpulos que se ceba con un morbo sin límites en unas situaciones totalmente delirantes.

La prosa modernista de este gallego “católico, feo y sentimental” es un despliegue de ingenio. Brillante, mordaz e irreverente y original. Así lo hemos definido entre todos.

“O último día de Terranova”, encontro de Manuel Rivas cos seus lectores.

O pasado martes 22 de marzo, Manuel Rivas achegouse a biblioteca Monte Alto para manter un encontro cos clubes de lectura das bibliotecas municipais. A escusa era falar sobre o seu último libro,  O último día de Terranova, pero, como adoita acontecer con Manuel Rivas, a charla levounos por camiños insospeitados, inesperados e pracenteiros. Begoña Varela, coordinadora de dous dos nosos clubes e impulsora deste encontro, envíanos esta reseña coas súas impresións.

Case unha década despois da publicación de “Os libros arden mal“, chega ás nosas mans “O último día de Terranova” e, moi vencellado a esta obra, o poemario “A boca da terra“. Por esa boca (a boca da terra, a boca da literatura) falan estes tres libros que recollen, a través dos seus protagonistas, boa parte da nosa historia contada ao máis puro estilo Rivas. Con pinceladas de realismo máxico, Rivas crea un universo propio baixo a luz de O Faro, como fixera Cunqueiro coa Terra de Miranda.

Si en “Os libros arden mal” o tema principal era a morte, a queima da palabra impresa e a loita por salvar os libros, en “Os últimos días de Terranova” o autor pon en valor a supervivenza das librarías como arma para loitar contra a incultura, e a figura dos libreiros como guardiáns da liberdade e da dignidade humana.

O noso clube xa lera “Os libros arden mal“, e agora disfrutamos coas páxinas deste novo libro, da man de Amaro e Vicenzo Fontana, do tío Eliseo, de Garúa, Comba, Expectación e un feixe de persoaxes entrañables; todos eles náufragos sociais cargados de sabiduría que observan o mundo a través dunha cámara estenopéica e transmiten ao lector un xeito de ver a vida coa que moitos nos identificamos.

Para explicar a súa obra e resolver as nosas dúbidas, contamos na biblioteca de Monte Alto coa presenza de Manuel Rivas quen, acompañado por Lola Porto, de librería Lume (unha das libreiras ás que vai adicado o libro) e rodeado dos seus lectores de todas as Bibliotecas Municipais, fíxonos partícipes dunha animada conversa. Falou o autor de queridos libreiros e libreiras galegos, da estructura da obra (e da vida) en círculos concéntricos, de seres “sentipensantes” e, sobre todo, do valor da palabra.

Librarías que teñen que pechar; especuladores da terra e das almas; libros vendidos, roubados ou prestados que viaxan ocultos en maletas; idealistas que nunca perderon a ilusión; títulos e editoriais inesquecibles que forman parte da paisaxe das nosas vidas. Todo isto encerran as páxinas de “O último día de Terranova“.

Deixámosvos un vídeo da lectura de Manuel Rivas dun dos seus poemas e algunhas das fotografías sacadas durante a tarde.

This slideshow requires JavaScript.

Os fillos do mar

Hai xa máis dun mes que os clubs de lectura da Biblioteca Ágora fomos invitadas ao encontro con Pedro Feijóo na Biblioteca Rosales. Moitas grazas a Anabel e Sira por invitarnos a este evento que nos deu a oportunidade de coñecer a este adorable escritor e de compatir experiencias e lecturas con outros clubs! 

 fotoencontro2

fotoencontro1

Por outra banda, e aínda que por razóns diversas atrasámonos na publicación desta entrada, non queremos desaproveitar a oportunidade de recomendar  a lectura da que foi a primeira novela  do autor, “Os fillos do mar”, pola que obtivo o Premio Arcebispo Juan de San Clemente en 2013.

Unha novela ambientada en Vigo, por cuxas prazas e rúas acompáñanos Feijóo da man do seu personaxe principal, Simón, un mediocre e entrañable arquitecto, un “Miña Xoia” como o define o autor, e de Mariña, muller resolta e fermosa da que pronto este  se namora.

A historia comeza cun encargo que recibe Simón para reconstruír unha fonte no xardín do  pazo dunha familia viguesa de renome: os Dafonte-Llobet. O achádego dunhas moedas de ouro dará lugar ao arranque dunha historia trepidante, na que aparecerán tesouros, piratas, contrabandistas, nazis, e fuxidos da represión franquista.  Pois  aínda que estamos ante unha novela de misterio e aventuras, non faltan referencias históricas ao pasado de Vigo : á Batalla de Rande (1702) na que, no contexto da Guerra de Sucesión Española prodúcese o afundimento dos Galeóns que transportaban o ouro de América; ó tráxico episodio do asalto do Bou Eva, no contexto da guerra civil e represión franquista ; ou  á presenza da Alemaña nazi en Vigo durante a Segunda Guerra Mundial.  Porque, en  palabras de Pedro Feijóo:

Escribín sobre Vigo porque é a miña cidade. Sempre admiraba as novelas de Eduardo Mendoza, que me fixeron coñecer e entender Barcelona doutra maneira, ou o cine de Woody Allen con Nova York como pano de fondo. Por iso creo que as obras teñen máis forza se as vinculas ás súas cidades. A historia que conto é universal, pero pasou en Vigo…

Despois de ler con tantas gañas historias doutros apetecíame que fosen pezas galegas as que se ensamblasen e é por iso que escribín Os fillos do mar

 

Como mostra do que podemos atopar nesta libro  deixamos estes audios no que o autor lé diferentes escenas da novela. A banda sonora é  de Lamatumbá, grupo musical no que Pedro, “El Perdidito”, participou como baixo  entre 2003 e 2011

imagenaudio         imagenaudio         imagenaudio

         Banda sonora 1                       Banda sonora 2                  Banda sonora 3

O resultado de todo isto é unha obra que entretén e informa; que combina axilidade con calidade literaria, e que por encima de todo, aspira a ser lida e gozada  polo lector.

A min o que me deu a vida neste traballo sempre foi a consciencia de que do outro lado había un lector que a priori estaba disposto a falar contigo. Para min sempre é determinante falar con ese lector. Para min a literatura é un diálogo constante entre dúas partes que non poden existir unha sen a outra, así que se hai algo que para min sexa fundamental é a capacidade para empatizar co lector.

 

Se queres máis  información sobre Pedro Feijóo e a súa novela, podes consultar o Dossier que elaboramos para o noso club… e para todos aqueles que queran lelo:

Portada

  Dossier “Os fillos do mar” en pdf

As novelas máis prestadas en lingua galega no 2014 nas Bibliotecas Municipais da Coruña

As novelas máis prestadas en lingua galega no 2014 nas Bibliotecas Municipais da Coruña:

  1. Ollos de auga / Domingo Villar (Galaxia, D.L. 2006)
  2. Made in Galiza / Séchu Sende (Galaxia, D.L. 2007)
  3. Os fillos do mar / Pedro Feijoo (Xerais, 2012)
  4. O corazón de Xúpiter / Ledicia Costas (Xerais, 2012)
  5.  A memoria da choiva / Pedro Feijoo (Xerais, 2013)
  6. A praia dos afogados / Domingo Villar (Galaxia, D.L. 2009)
  7. O único que queda é o amor / Agustín Fernández Paz (Xerais, 2007)
  8. Cartas de inverno / Agustín Fernández Paz (Xerais, 1998)
  9. A cabeza de Medusa / Marilar Aleixandre (Xerais, D.L. 2008)
  10. Os vellos non deben de namorarse / Castelao (Galaxia, 2004)
  11. O gardián invisible / Dolores Redondo ; traducción Héctor Cajaraville (Xerais, 2013)
  12. Ámote Leo A. Destino xalundes / Rosa Aneiros (Xerais, 2013)
  13. O derradeiro libro de Emma Olsen / Berta Dávila (Galaxia, 2013)
  14. Futuro imperfecto / Xulia Alonso Díaz (Galaxia, D.L. 2010)
  15. As voces baixas / Manuel Rivas (Xerais, 2012)
  16. Non hai noite tan longa / Agustín Fernández Paz (Xerais, 2011)
  17. Noite de voraces sombras / Agustín Fernández Paz (Xerais, 2002)
  18. Pepa A Loba / Carlos G. Reigosa (Xerais, 2007)
  19. A esmorga / Eduardo Blanco Amor (Galaxia, 2006)
  20. Todos somos / Marcos Calveiro (Xerais, 2013)
  21. Resistencia / Rosa Aneiros (Xerais, 2007)
  22. Faneca brava / Manuel Portas (Xerais, 2013)
  23. Esperando o leiteiro / Xosé Neira Vilas (Galaxia, D.L. 2012)
  24. O pintor do sombreiro de malvas / Marcos Calveiro (Xerais, 2010)
  25. A banda sen futuro / Marilar Aleixandre (Xerais, 1999)

 

This slideshow requires JavaScript.

Consulta a dispoñibilidade destas obras no noso Catálogo:

catalogo

Recorda que nas Bibliotecas teñen en marcha unha inicitiva de recomendacións  literararias, musicais e cinematográficas vía Twitter, coa nosa conta @bibcoruna, baixo o lema COLABORA CON NÓS!  e co hashtag #recomendamosbmc os tuiteiros poden manifestar os seus gustos e compartir as súas preferencias.

Estreno mundial del corto “ElClÚ”

El pasado jueves 23 de Octubre comenzamos de nuevo nuestra andadura con las chicas y chicos de ElClú, nuestro Club de Lectura Juvenil, y no pudimos hacerlo de mejor manera que acompañándonos de amigos y familia para el gran estreno mundial del corto “ElClú”. Al más puro estilo cinematográfico, nuestros chicos y chicas de “ElClú” posaron en el photocall de las Bibliotecas Municipales, momentos antes del estreno.

Este corto fue el resultado de una actividad, dentro del programa “Ler conta moito” que hicimos en verano con Xés Chapela, guionista profesional con una amplia experiencia. Durante dos fines de semana lo pasamos en grande creando un corto cinematográfico para promocionar ElClú, el resultado de estos días de trabajo lo podeis disfrutar a continuación.

Una vez recibidas las felicitaciones y los orgullosos aplausos de las familias y amigos que se acercaron y después de hacernos más  fotos , comenzamos con la primera sesión de “ElClÚ”de este curso.

El libro escogido para iniciar este nuevo ciclo es “A illa de todas as illas” de Xabier P.Docampo . Además cada uno de los participantes se ha llevado un “paquete sorpresa” ¿qué será? ¿qué podrá ser? SORPRESAAA!!!

Paquetes sorpresa

Paquetes sorpresa

Más adelante os iremos desvelando las incógnitas que nos depara esta nueva lectura y también podremos saber cuál es el contenido de los paquetes, pero por lo de ahora… nada de nada!!

Simplemente deciros que estamos muy contentas de poder seguir compartiendo lecturas y aventuras!! y aunque nuestra Merce Pita no podrá seguir acompañándonos en “ElClú” le estaremos eternamente agradecidas por su ayuda y compañía!! Gracias compañera!!!

Hasta pronto!!!

IMG-20141024-WA0015

Componentes de “ElClú”


Catálogo

Recomendacións literarias en galego no mes do libro

Estamos no mes do libro e queremos recomendar unha serie de obras de literatura galega para agasallar e acertar.

Recorda que nas Bibliotecas teñen en marcha unha inicitiva de recomendacións  literararias, musicais e cinematográficas vía Twitter, coa nosa conta @bibcoruna, baixo o lema COLABORA CON NÓS!  e co hashtag #recomendamosbmc os tuiteiros poden manifestar os seus gustos e compartir as súas preferencias.

As nosas recomendacións son:

A memoria da choiva

Pedro Feijoo Barreiro

Xerais

Cando Xosé Carneiro, coñecido psicanalista e polémico colaborador televisivo, aparece co peito aberto no seu piso da compostelá rúa República do Salvador, son dúas as cousas que chaman a atención do xornalista Aquiles Vega e da profesora Sofía Deneb. A primeira é a brutalidade, a violencia extrema con que o crime foi levado a cabo. A segunda, ese detalle que non encaixa na escena: unha estraña peza de ferro chantada no corazón. En realidade, a de Carneiro non é máis que a primeira dunha cadea de mortes en serie, unha carreira contra o reloxo na que Aquiles terá non só que comprender que é o que está pasando, senón cal é o papel que en toda esta historia xoga un dos nomes máis importantes da nosa literatura, aquel sempre rodeado de misterio e escuridade. E, sobre todo, terá que saber quen é Adriano… Logo do éxito recibido pola súa primeira novela, Os fillos do mar, regresa Pedro Feijoo cunha nova aventura, desta volta chea de versos, de sangue, de amor e de odio, pero mantendo intacta a súa máxima por bandeira: ante todo, o entretemento e o pracer de lectores e lectoras.

Ámote Leo A. Destino Xalundes

Rosa Aneiros

Xerais

Catro amigos e unha gran viaxe. Este era o plan de Leo ao rematar os estudos universitarios. En cambio, todo se esborralla uns meses antes de partir, cando os seus colegas se botan atrás e Leo debe afrontar unha decisión transcendental: desistir ela tamén ou marchar soa. A encrucillada é difícil e as dúbidas afógana, pero a ansia por coñecer mundo pode máis que todos os medos. Por fin, unha mañá de xaneiro fai oídos xordos ás advertencias familiares e toma un avión con destino ao sur. Estará fóra exactamente seis meses, nin día máis nin día menos. Aquí comeza un periplo cheo de aventuras e de personaxes fascinantes no que os seus pés a levarán moito máis lonxe do que nunca imaxinara.

 

Cadeas

Xabier López López

Xerais

Nun porto afastado, Manuel Antonio mantén unha fermosa historia de amor cunha sorprendente muller á que coñeceu grazas a un estraño navegante chamado Joseph Conrad. Un rapaz de 15 anos relata a época en que os veraneantes madrileños eran o punto de todas as olladas e desexos da súa vila. Dous grupos de mozos provocan unha trifulca durante unhas festas patronais ao inicio da Transición. O músico dunha orquestra e a camareira dun ambigú establecen unha engaiolante historia de amor… Cadeas é unha novela de novelas.

O corazón da Branca de Neve

Francisco Castro

Galaxia

Premio de Novela por Entregas 2013 de La Voz de Galicia

Esta é unha novela policial e de suspense que xira arredor das pescudas do inspector Hermida para atopar unha bebé roubada a unha rapaza inmigrante. Mais é tamén unha novela arredor das bandas criminais que fan negocio cos seres humanos. Polo medio, intriga e tensión narrativa para unha historia que pode estar acontencendo agora mesmo en calquera das nosas cidades. Un reto para un inspector canso e sagaz, ante o caso máis difícil da súa carreira de investigador.

 

O derradeiro libro de Emma Olsen

Berta Dávila

Galaxia

VII Premio de Narrativa Breve Repsol

Emma Olsen afronta os seus derradeiros meses de vida afectada por unha enfermidade terminal e sabe que a morte non tardará en chegarlle. Mais Emma Olsen é escritora, e decide dedicar o tempo que lle queda a rematar unha novela que non é exactamente unha novela, senón unha crónica en primeira persoa dos anos máis importantes da súa vida, os do final da adolescencia. Escribe para revelarnos unha historia de segredos agochados moito tempo. E por iso regresa a Faith, a pequena cidade perdida do Medio Oeste norteamericano na que naceu, un lugar no que semella non acontecer nada interesante nunca, mais que garda, soterrado, un universo de mentiras e conflitos entre os seus poucos e singulares habitantes.

 O elefante branco

Xesús Fraga

Tambre

O que ía ser un verán sen sobresaltos, verase transformado nunha aventura grazas a uns avós pacientes, un curmán mentireiro e un vello mago que agocha antigos segredos. Na súa compaña, o mozo protagonista desta novela irá descubrindoos ata mesmo remontarse a un decisivo episodio da II Guerra Mundial. Unha novela na que habitan ilusionistas capaces de deter balas cos dentes, belas damas que traballan para o servizo de espionaxe, trens nocturnos e automóbiles de luxo. Unha historia sobre as ilusións e as materias, as verdades e as certezas, e a capacidade de soñar para conseguir aquilo que desexamos.

width=O Castañeiro de Abril

Antonio Fraga (Autor)
Antonio Seijas Cruz (Ilustrador)

Xerais

Premio Merlín de Literatura Infantil 2013

Buto, o zapateiro, conta a historia do seu amigo Baltasar, un rapaz de once anos, cego de nacemento e orfo de nai, que vive coas súas tías, Olegaria e Berenguela, dúas xemelgas moi antipáticas e un pouco malvadas. Acompañado do seu can, Barriga Branca, Baltasar vende na praza dos Zoqueiros soldadiños e bailarinas de madeira, labradas coa súa navalla, coa intención de xuntar cartos para reunirse co seu pai. A aparición na praza do Castañeiro de Abril provocará un xiro na súa vida e unha chea de acontecementos que trastornan a vida da xente do seu barrio. O Castañeiro de Abril é unha historia de superación dunha dignidade tremenda e dunha afouteza extraordinaria. Unha reivindicación das cousas miúdas, que adoitan ser a principal orixe dos nosos desgustos e das nosas maiores satisfaccións.

https://i2.wp.com/i.huffpost.com/gen/1394691/thumbs/o-POESA-570.jpgOs ángulos da brasa 

Manuel Álvarez Torneiro

Kalandraka

Premio Nacional de Poesía 2013

Consta de 67 composicións divididas en tres apartados -Trama de vida, Terreal e sagrado, e Tapiz de cinza- nas que Álvarez Torneiro (A Coruña, 1932) “reflexiona sobre a cotidianeidade, debulla emocións íntimas e pensamentos existenciais, xogando coa dimensión simbólica da palabra”. Un poemario que xa foi galardoado co Premio Nacional da Crítica na categoría de Poesía en Lingua Galega, o Premio Angel Casal e o da Asociacion de Escritores en Lingua Galega.

width=Nimbos 

Xosé María Díaz Castro 

Galaxia

Letras Galegas 2014

Nimbos é un libro breve, que consta de 32 poemas, agrupados en sete epígrafes (“Pórtico”, “Noite”, “Lus”, “Espranza”, “Milagre”, “Sono”, “Ferida”) que, con todo, amosan unha grande coherencia e homoxeneidade, como propia dun autor maduro e de elaboración poética moi demorada. A súa lingua é coidada, se ben incorpora moitos dialectalismos chairegos, que o propio autor aclara nun glosario final tanto en Nimbos como noutras entregas poéticas. Obra reveladora da extraordinaria forza expresiva do seu autor, que ilumina a carga que o poema leva dentro.

Nas Bibliotecas Municipais da Coruña podes encontrar estas obras, consulta a súa dispoñibilidade no Catálogo:

catalogo

OS LIBROS ARDEN MAL. Manuel Rivas

oslibrosA cidade que le,lema de promoción cultural na nosa cidade, apareceu en forma de cartaces e proxectos de animación e achegamento á lectura hai un par de anos, pero tamén foi unha das referencias que desapareceron do noso antigo escudo histórico. Di Manuel Rivas en Os libros arden mal que no vello escudo da Coruña figuraba un libro aberto ao pé da torre e que daba medida da grande importancia da cultura e da lectura no noso lugar, onde tanto o faro como a caveira do xigante Xerión, acoutaban a nosa historia. Co tempo e cos avatares da historia ese libro desapareceu e, con el, outros moitos máis, os libros palpables e reais. Ardidos, queimados, expoliadas as bibliotecas e, por tanto, ceifados os camiños da cultura dunha xeración secuestrada e incerta.

Os libros arden mal, pero arden e con este auto de fe da Falanxe en pleno agosto do 36, a queima cruel e desapiadada, queimáronse as raíces do pensamento e da formación futura.

Con esa fotografía das pías fumegantes de libros, da queima vixiada polos falanxistas, armados e co brazo en alto, Rivas comeza unha novela polifónica, poliédrica, que crea un mosaico de memoria xunto coa xente e os tixolos da cidade, recanto a recanto toda Coruña vai tomando unha voz de séculos que declarao seu auxe e a súa caída.

Cando un grupo de mozas e mozos republicanos van debullando as súas historias e entrelazándoas, asistimos á reconstrucción dunha cidade e o seu desenvolvemento a través dunha guerra que pasou de refilón para uns e de cheo para outros, prantexando a reconstrución da esperanza e da formación dos plans de futuro a través do medo, da fuxida, da emigración, da volta ao pasado.

O expolio das bibliotecas públicas e dos ateneos culturais e das coleccións privadas –como a de Casares Quiroga, na rúa de Panadeiras- constitúe a grande metáfora que é a espiña dorsal de OS LIBROS ARDEN MAL, a queima do futuro e das posibilidades dos novos, a desaparición de toda referencia para o pensamento, a formación e promoción das vindeiras xeracións tras da postguerra, caídas na involución e o retroceso cara ao que cada guerra nos leva –ou nos devolve-, no banzo primeiro da inxustiza e da incerteza que veñen da ignorancia forzada.

Polca o gaiteiro enterrador, o cantante Terranova, a misteira Olinda e a súa filla lavandeira e clarividente Ó, os boxeadores Arturo da Silva e o Hércules do Papaigaio, amigos que se crían na cultura das ruelas da antiga pescadaría, van dando testemuña dos anos previos á guerra, da placidez e os recursos que se atopan na liberdade e de cómo se destrúen todos os camiños e as unións cando estoupa a guerra, a caza, como di un dos protagonistas, que a guerra se convirte nalgúns lugares nunha auténtica caza.

No bando contrario, en non querendo falar de vencedores e vencidos, un censor que odia tanto os libros como lle fascinan, un xuíz co degoro de atopar a Biblia de Borrow pero tamén de destacar por riba de canto se lle poña diante, a súa muller, Chelo Vidal, unha pintora que reflicte o espírito de traballo e de sacrificio das mulleres pero tamén encarna a idea de liberdade e progreso. E, entrementres, personaxes reais que conforman os ganduxos deste lenzo, o ditador de corpo presente, o pintor Urbano Lugrís, Sada, cos seus “atentados” de pinturas no Azor, o ideólogo nazi Carl Schimdt, e o grande prexudicado do cambio de tercio, o perseguido até o expolio e a aniquilación do seu nome e a súa sombra: Santiago Casares Quiroga.

Novela dura pero fluida, novela río de seu, traza con rapidez unha senda que aos de aquí nos fascina e nos atrapa polo efecto espello que provoca a identificación para o lector se se presinte no que se narra. Recoñecemos os lugares, sóannos os nombres e as anecdotas, ás veces voltas a enlear polo tempo, máis cargadas de tintas e de esaxeración, pero recentes aínda no noso patrimonio intanxible.

Curioso ver como os aparentemente inconexos capítulos iniciais nos levan até unha confluencia no auto da queima, todos os protagonistas xiran arredor do lugar das follas ardendo e do fume, dalgún xeito chegaron alí para ollar, para doerse ou tratar de rescatar unha ínfima memoria, o olor das páxinas queimadas grabado para sempre no narís, os libros como despoxos de animais mortos, e alguén que recoñece unha capa coñecida, que arrisca a punta dos dedos nas brazas, que fica luxado co tisne, pero que aínda sabe que os libros arden mal, pero que nos fan vivir e que nos salvan.

 

manuel_rivas

OS LIBROS ARDEN MAL É UNHA DAS NOVELAS GALEGAS MÁIS PREMIADAS DE TODOS OS TEMPOS:

MANUEL RIVAS na wikipedia http://gl.wikipedia.org/wiki/Manuel_Rivas

Manuel Rivas en El poder de la palabra http://www.epdlp.com/escritor.php?id=2214

Día Mundial del Teatro

Tal día como hoxe, dende 1961 festexase o Día Mundial del Teatro. Cada ano lese a mensaxe dun dramaturgo importante e este ano tocoulle a Dario Fo. Na nosa comunidade coincide coa entrega dos premios María Casares. Será o presidente da Asociación de Escritores en Lingua Galega, Cesareo Sánchez Iglesias, o encargado de ler o manifesto do teatro galego. Esto é o que adelantou do seu discurso:

“El teatro es testigo y actor-activista de la realidad cultural y social de Galicia. Es una disciplina empapada del alma colectiva”

Dende as bibliotecas municipais queremos animarvos á  lectura do teatro. Atoparedes dende Shakespeare ata Yasmina Reza, pasando por Manuel Lourenzo ou Alonso de Santos…

As miñas recomendacións personais son: La barca sin pescador de Alejandro Casona donde o diaño propon voltarlle as riquezas a un arruinado empresario no canto de que éste cometa un crimen e así poder quedarse coa súa alma. Comenza cunha cita de Chateubriand:

“En el más remoto confín de la China vive un Mandarín

inmensamente rico, al que nunca hemos visto y del cual ni siquiera

hemos oído hablar. Si pudiéramos heredar su fortuna, y para

hacerle morir bastara con apretar un botón sin que nadie lo supiese,

¿quién de nosotros no apretaría ese botón?”

A fiestra valdeira de Rafael Dieste é outra das recomendacións onde, en tono de traxi-comedia, falase dos mariñeiros, da pobreza,  da loita dun home pola defensa da súa identidade:

¿Queredes aportar as vosas recomendacións?