Arquivo do blog

Entrega de premios Concurso de Microrrelatos Grupo Dado

Este martes, 23 maio, tivo lugar no Auditorio do Ágora a Gala de entrega de Premios do Concurso de Microrrelatos do GrupoDado.

Grupo Dado está formado polos clubs de lectura destes centros de ensino secundario e público de A Coruña: IES Agra IIES ElviñaIES Monte das MoasIES MonelosIES Rafael Dieste e IES Zalaeta. O longo do ano, os alumnos e profesores destes centros traballaron os microrrelato nas aulas e nos clubs de lectura de cada centro. Os alumnos escribiron os seus sorprendentes textos e enviaron os mais destacados ó concurso.

A gala, presentada polos alumnos de 2ª ESO do IES Zalaeta, foi combinando a lectura dos microrrelatos coa actuación do grupo musical Black,  dirixido por Iria Mejuto, que acompañada ó piano por Iago Mouriño, fíxonos vibrar ó ritmo do  soul.

O xurado estivo composto polos escritores Arantza Portabales e Antonio Manuel Fraga Allegue, o editor e libreiro, Pablo Zaera Silvar, o coordinador dun blog de relatos multilingües Shimanto Reza, e a directora Bibliotecas Municipais da Coruña Isabel Blanco.

Non foi fácil para os miembros do xurado a decisión. Todos eles destacaron a creatividade de todos os relatos e o dominio da técnica narrativa dalgúns deles. E é que hai un gran potencial literarios nestas novas xeneracións!!:

“Me ha sorprendido el manejo de las estructuras. El  del lenguaje viene después, pero saber hacer esa estructura, eso se tiene o no se tiene. Es intuición pura”

Arantza Portabales

 “En muchos veo una buena construcción de la historia lo cual es de destacar ya que muchos superventas no les llegan ni a la suela de los zapatos en este aspecto”

Pablo Zaera

Na categoría A, á que se presentaron alumnos de 1º e 2ª da ESO, o gañador foi o relato Dispara, de Paula  Salgada Torres, do IES Agra do Orzán.  Carlos Infante, con Non te fíes de ninguén levou o segundo premio.

Na Categoría B, para alumnos de 3º e 4º da ESO e 1ª BAC,  A vida son dous días, de Jonathan Suárez Filgueira, levou o primeiro premio. O segundo foi para Intravenoso, de Xoana García

Nestes links podes consultar os outros relatos presentados ó concurso nas CATEGORÍA A e  CATEGORÍA B

E por último, o gañador do primeiro premio na categoría C, na que se avaliaba mellor escnificación ou presentación mais orixinal do relato, foi para Avións de papel, do Ies Zalaeta. Este Instituto tamén acadou o segundo premio, por Una muñeca muy especial

Parabéns a todos os que participastes neste concurso: profesores e alumnos por todo ese traballo tan ben feito!! Parabéns a Iria pola súa magnífica actuación. Para nós foi un placer traballar con todos vós !! Esperamos volver estar convosco en futuras ocasións!!

 

Soldados de Salamina

O 30 de xaneiro de 1939, o escritor Rafael Sánchez Mazas, fundador e de Falange Española, amigo íntimo de Primo de Rivera, e mais tarde ministro sen carteira durante os primeiros gobernos de Franco,  sobrevivía a un fusilamento colectivo no Santuario de Collell, onde fora conducido xunto a outros prisioneiros do exército republicano, días antes de que as tropas rebeldes culminaran a ocupación de Cataluña. Este relato, ou versións similares do mesmo, circulou en periódicos, entrevistas e memorias durante os primeiros anos do franquismo, e foi recollido nunha filmación que apareceu nun dos primeiros noticiarios de posguerra

Este episodio, real, será o punto de partida de Soldados de Salamina, unha obra na que conflúen con harmonía diferentes modalidades narrativas: biografía, historia, reportaxe, relato oral, autoficción, novela… todas elas perfectamente engarzadas de tal xeito que é difícil saber ás veces onde termina a realidade e comeza a ficción.

Na súa “vertente” máis real, Soldados de Salamina fálanos da biografía  do escritor e fascista Rafael Sánchez Mazas, da súa obra literaria e do papel que desempeñou na fundación de Falange Española. E reflexiona sobre ós motivos que levan ós homes a violencia o más exactamente de los motivos que indujeron a un puñado de hombres cultos y refinados que fundaron Falange a lanzar a su país a una orgía de sangre”.

Pero o episodio que mais interesa a Cercas é o momento no que, tras escapar do fusilamento, agochado entre matogueiras, é descuberto por un soldado republicano que lle perdoa a vida, permitíndolle fuxir. Sobrevivirá no bosque durante varios días, axudado por tres desertores do esborrallado exército republicano, á espera da chegada do exército vencedor. Este momento dará paso á parte mais ficticia da novela, a que presenta a outros personaxes nin vitoriosos nin afortunados, pero que constitúen os verdadeiros heroes, os verdadeiros “soldados de Salamina”: os tres amigos do bosque, e moi especialmente Antonio Miralles, representante de todos aqueles que padecen as guerras ideadas por outros e que ó final son capaces dunha actitude moito mais digna e humana.

frame-soldados-trailer

Diego Luna, interpretando a Miralles, na película de David Trueba

Por outra banda, o aspecto quizais mais destacado da obra, o que a fai mais orixinal,  é a forma en que está construída a narración, a estratexia utilizada para facela avanzar: dende o momento en que Sánchez Ferlosio, revela a Javier Cercas (ou un escritor que comparte con Javier Cercas nome e apelido) o relato do fusilamento do seu pai, este emprende unha trepidante investigación na busca do soldado que no Collell salvou a vida do falanxista, responsable a fin de contas de tantas mortes anónimas, para poder preguntarlle por qué o fixo. Esta investigación, que avanza entre cartas, chamadas telefónicas, entrevistas, consultas en arquivos… arrastra ó escritor dende a curiosidade ata a obsesión, duda e desesperación, para acabar concluíndo que a pregunta non ten resposta, quizás porque o verdadeiro heroe non teña interese en ser recoñecido como tal

Para mais información, podes consultar o dossier Soldados de Salamina ou descargalo en pdf

portada-dossier-001

A Segunda Guerra Mundial na Biblioteca Ágora

A Segunda Guerra Mundial foi o maior conflito bélico da historia. Con mais de sesenta millóns de mortos, estivo marcada por feitos de enorme transcendencia, que incluíron o Holocausto (Shoah en hebreo) e a utilización por primeira vez na historia de armas nucleares.

Esta inmensa traxedia deixou unha fonda pegada no mundo da cultura. A bibliografía sobre o tema é inabarcable e non deixa de medrar: libros de historia, películas, obras literarias… saen constantemente ó mercado para tratar de entender este episodio tan terrible da historia da humanidade.

cartel-2gm-pequeno

Na Biblioteca Ágora, dende febreiro ata maio, no espazo Os mellores de … poderedes atopar unha selección de mais de 130  documentos dispoñibles nas nosas bibliotecas  que dende diferentes puntos de vista abordan o conflito

Estudos históricos: transcorridos máis de 70 anos dende o fin da guerra, esta continúa a ser obxecto da mirada dos historiadores, que abordan o tema dende novos puntos de vista, do cotiá, do día a día, ou ofrecen novas interpretacións de conxunto baseadas nas fontes documentais, agora accesibles, dos países do leste.

Testemuños das vítimas, que moitas veces en forma de diario deixaron por escrito os terribles acontecementos que truncaron as súas vidas, trasladándonos os seu medos, penurias, e tamén as súas ilusións e esperanzas. Todos eles son unha fonte imprescindible para coñecer o tema e achegarse a el dende o punto de vista das vítimas.

Narrativa: A transcendencia do conflito converteuno nun tema literario de primeira orde, ó que recorrerán unha e outra vez escritores de todo o mundo. Relatos sobre o derrubamento da orde social europea e o ascenso dun novo poder que acabará levando a Europa e a todo o mundo ó maior dos conflitos da historia. Historias sobre o holocausto, inquietantes, aterradores, que nos achegan ás zonas mais escuras da alma humana. Sempre flotando no aire a pregunta sen resposta de Como foi posible que sucedese todo isto? Nestes últimos anos, o nazismo e a Alemaña nazi convértense tamén no marco de novelas de intriga e aventura que, sen afondar nas razóns do conflito, veñen a confirmar o profunda pegada que estas páxinas da nosa historia deixaron na cultura occidental.

Documentais:  As melloras técnicas no mundo do cine, o interese dos exércitos con fins propagandísticos ou doutras persoas por deixar testemuña do horror, permitiron dispor de multitude de imaxes orixinais da que foi a primeira  guerra documentada en imaxes. O documental ofrécenos unha crónica dos acontecementos, pero tamén aporta unha análise que nos permite comprender eses feitos mellor e, especialmente, vivilos dun xeito máis real, case a través dos ollos dos protagonistas, nun formato entretido e fácil de seguir.

Cine: Poucos eventos históricos teñen sido tratados con tanta frecuencia e con tanta calidade polo cinema. Dende as primeiras películas, realizadas en plena guerra, cunha forte carga propagandística, ata o presente, foron moitos os grandes directores que dende os máis variados puntos de vista nos deixáron a súa visión do conflito. Películas sobre o Holocausto, as grandes batallas, submarinos, a vida na retagarda, espías, as orixes… Nesta mostra e guía, tés unha escolma do que podes atopar nunha biblioteca

Cómic: Un fito importante na historia do cómic foi a publicación de Maus. Por primeira vez se aborda nun medio popular o tema mais solemne que deixou o século XX: a Segunda Guerra Mundial.  Algo estaba cambiando na consideración desta forma de escritura, e moitos outros autores están aí para aproveitalo. Nós ofrecémosche algúns exemplos

E por úlitimo, conscientes da enorme atracción que este capítulo tan gris da historia exerce sobre a público xuvenil, seleccionamos tamén algúns títulos especialmente recomendados para estes lectores. Algúns deles, protagonizados por rapaces ou rapazas ós que lle tocou  vivir este tráxico momento, e que se converteron có paso do tempo en auténticos clásicos do xénero.

Na guía de lectura que aquí te presentamos, podes atopar unha selección dalgúns dos títulos mais significativos desta mostra 

Guía de Lectura da Segunda Guerra Mundial

portada-guia

Aquí podes desargar a Guía en pdf

E se queres saber mais  sobre a guerra e a Shoah, podes consultar as seguintes páxinas webs que ofrecen unha información detallada e contrastada:

Memorial de la Shoah = Muséee, Centre de Documentation Juive Contemporaine

United States Holocaust Memorial Museum = Museo Nacional de la Memoria del Holocausto de Estados Unidos.

Yad Vashem: Centro Mundial de Conmemoriación de la Shoa: Museo do Holocausto en Israel.

USC Shoah foundation (University of Southern California Shoah Foundation)

Museo de Ana Frank = Museo de Ana Frank (Amsterdam).

 

Xa sabes!! Achégate a Biblioteca Ágora, de febreiro a maio, para levar en préstamo os libros da Mostra sobre a Segunda Guerra Mundial. E non deixes de consultar a nosa Guía de Lectura na que están representados os títulos mais representativos desta mostra.

Xabier Quiroga e A Ruta das ratas

O longo destes últimos anos algúns autores galegos, como Antón Riveiro Coello,  Francisco X. Fernández Naval, ou mais recentemente Ledicia Costas e  Alberto Canal,  publicaron novelas moi intensas, desoladoras ás veces, sobre grandes traxedias vividas no contexto da Segunda Guerra Mundial e a atrocidade do nazismo:  Laura no desertoA noite branca, Un animal chamado néboaO amor nos escuros días de Birkenau

Outros, como  Pedro Feijóo, en Os fillos do mar ou  Carlos Reigosa, en A vinganza do defunto investigaban nas súas publicacións a presenza dos nazis en Galicia. É o caso da úlitma novela de Xabier Quiroga, Izan o da saca, Premio San Clemente 2016 na categoría de Lingua Galega, que tivemos oportunidade de compartir no Club de Lectura do Ágora do Mércores.

composicion2   izan-con-marco

 

A partir da investigación que un político e empresario galego encarga a Reina, taxista  e investigador privado que aparecera xa en O cabo do mundo, Xabier Quiroga constrúe unha narración trepidante sobre un dos feitos históricos máis intrigantes da posguerra: a “Ruta das ratas”, o entramado organizado polos xerarcas do Terceiro Reich para permitir a fuga de nazis desde Europa a América do Sur, no seu paso polo noroeste da Península Ibérica, en concreto pola Ribeira Sacra.

A novela móvese entre dous tempos diferentes: o momento actual, no que Reina leva a cabo a investigación, e a posguerra, na que tiveron lugar certos acontecimentos verídicos nos que se enmarca a acción, e  que vinculan a Galicia coa Alemania de Hitler. A forte presenza dos alemáns nas explotacións mineiras de volframio e ferro utilizados para a fabricación de armamento; a instalación das Torres do Arneiro, que facilitaban a localización dos submarinos alemáns; a utilización dos portos galegos, especialmente Vigo, como punto de saída dos U-Boot, ou o constatado refuxio dalgúns dirixentes nazis, como Walter Kutschmann en Galicia na súa fuxida cara a Arxentina… son algúns dos datos cós que Reiniña se vai atopando no desenvolvemento da súa procura.

volframio

Moitos elementos fan desta novela unha lectura altamente recomendable: O desenvolvemento da trama, que atrapa desde o primeiro momento;  a elaborada caracterización dos personaxes, algún deles engaloiantes de principio a fin (Loliña, o mestre Armando, Lelia…); o dominio da linguaxe nos diferentes rexistros utilizados; as reflexións do protagonista sobre os movementos sociais e o panorama político actual, ou a propia estructura da obra, composta a partir de varias pezas que encaixan ó final para darlle sentido ó conxunto.

No escuro todo é pecho. Abres os ollos e non ves, queres falar e non das, intentas moverte e non podes. Unha mordaza tapa a túa boca e estás atado de pés e maos. Por riba, sabendo como sabes que non hai nada que poidas facer, tés a alma, ou ese inefábel hálito que te envolve, agarrada como por unha man de anguria…

Xabier Quiroga (Saviñao, 1961), deuse a coñecer como autor de narrativa con Atuado na braña, unha obra extensa pola que recibiu o Premio Losada  Diéguez 2002. Reapareceu cunha novela de formato máis breve Era por setembro, 2004, a que seguirán (2006),  O Cabo do Mundo, (2009), e Zapatillas rotas (2014) polas que obtivo o Premio da Crítica 2010 e 2014. Izán o da saca (2015) é a súa última novela.

No dossier que adxuntamos podes atopar mais información sobre o autor e a súa obra:

portada-izan

Aqui podes descargar o pdf

Arrincamos, queeruñxs!

twitter

Xa volo adiantábamos en xuño cunha “presentación en sociedade” na Biblioteca do Forum Metropolitano. As Bibliotecas Municipais propuxémonos camiñar da man dun novedoso proxecto: O Club de lectura Queeruña, o primeiro club LGTBI de Galicia. Un club que, como ben manifestan desde o seu propio blogue, “nace do afán dun grupúsculo que pensamos -como Jeanette Winterson, autora da nosa primeira lectura- que hai libros que salvaron as nosas vidas, e por iso é necesario compartilos”. Só apto para esxs lectorxs (queers e non queers, claro está) amigxs do diferente: novelas, poesías, cómics e películas que rebasan o discurso binario e chegan dispostas a abrir liñas de debate tan alternativas como necesarias.

Os encontros comezan este mércores 26 de outubro ás 18:30 h na Biblioteca Ágora. As primeiras conversas partirán da lectura dunha obra que nos marabilla: El azul es un color cálido, cómic no que se baseou a adaptación cinematográfica La vida de Adèle.

agenda-urbana-elazulesuncolorcalido-h

El azul es un color cálido é unha fermosa novela gráfica que narra a historia de amor entre dúas rapazas a través de viñetas cargadas de emocións, paixón e desasosego. 

Para os seguintes encontros (os últimos mércores de cada mes) e antes de despedir o 2016, traballaranse outros dous títulos de calidade: A Esmorga (todo un clásico da literatura galega) e Ten o seu punto a fresca rosa, unha novela da nosa paisana Mª Xosé Queizán tan controvertida como trepidante.

m

Consulta a dispoñibilidade dos materiais propostos polo Club no Cascarilleiro, o catálogo das Bibliotecas Municipais de A Coruña.

Para 2017 barállanse varios títulos, pero xa que este club nace como algo familiar e vivo que evoluciona coas persoas que o conforman, as suxestións sempre son benvidas. Ben polo twitter @clubqueerunha ou vía mail clubdelecturaqueerunha@gmail.com podes enviarlles as túas preferencias ou ampliar a información sobre a súa andaina.

Semella que a cousa empeza ben, non? Pois ainda estás a tempo de anotarte e comprobar o que estas xuntanzas poden dar de si. Preme aquí  se ademais dunha boa lectura, queres facer amigxs, divertirte e compartir opinións e experiencias. O libro, coma sempre, só é o punto de partida. Esperámosche!

Forever Young

O 14 de outubro saía en prensa unha noticia que causou gran sorpresa no mundo das letras e da música: A Academia Sueca concedía o Nobel de Literatura ao cantautor estadounidense Bob Dylan “por crear unha nova expresión poética dentro da gran tradición americana da canción”, segundo expuxo a secretaria permanente da Academia Sueca, Sara Daniues.

foto1-1

Dende ese momento moitos foron os comentarios en redes sociais, diarios, e blogs, sobre a conveniencia ou non de outorgar o galardón literario de maior prestixio a nivel internacional a un autor máis coñecido pola súa faceta musical que literaria. E aínda que houbo algunhas voces críticas, os parabéns ao autor e á academia por abrirse a novas formas de literatura non se fixeron esperar

             “Para min é como poñer unha medalla ao monte Everest, á montaña mais alta”.

Leonard Cohen:

                      Parabéns a un dos meus poetas favoritos, Bob Dylan, por un ben merecido Nobel”.

Barack Obama

                    Desde ayer, nuestro mundo ha quedado elevado a la categoría de alta cultura, y eso está bien

Joaquín Sabina

Nos Clubs de Lectura da Biblioteca Ágora escollimos algúns dos seus poemas para achegarnos a este gran autor. Non foi fácil a selección, porque hai moito, moi variado, e sobre todo moi fermoso na extensa obra de Dylan: os himnos protesta dos primeiras 60, a rabiosa denuncia da discriminación racial de Hurricane, as cancións de amor e desamor,  o lirismo simbólico de Desolation Row, o surrealismo de Mr. Tambourine Man… Cada un dos seguidores de Dylan terá a súa propia e interminable lista de cancións imprescindibles. Para nós o importante era achegarnos á súa faceta de poeta. E seguro que a partir de agora acabaremos tamén confeccionando as nosas propias listas de títulos imprescindibles.

Neste dossier que adxuntamos podedes atopar máis información, e ler algúns dos temas escollidos

Dossier Bob Dylan

Dossier Bob Dylan

E recordade que nas Bibliotecas Municipais da Coruña poderedes atopar ós seus discos, as súas letras, biografías, libros infantís, documentais e películas de ficción sobre o autor.

Un año más de “Café con Libros”

Este año Leonardo Padura inauguró nuestra Lista de Deseos, Wishlist, en “Café con libros” y siguiendo las sugerencias de nuestras lectoras nos centramos en escritores africanoslatinoamericanoscómics, literatura escrita por mujeres, autores españoles actuales, literatura gallega y como no, en un apartado que titulamos “Además…” donde fuimos incorporando títulos, al filo de los escritores que nos fueron visitando en la ciudad en este curso y a los que tuvimos el privilegio de escuchar.

Leer a Padura antes de comenzar el curso fue por un grato motivo. Carmen Ramos, nuestra cronista oficial, lo recogió en este ya quinto capítulo de “Café con Libros”.

Amigas, queridas lectoras…Un año más,aquí llega la mano que casi todo lo anota y que después empieza a leer, a leer y a leer…

Dice el refrán que gallegos y asturianos primos hermanos, será por eso, por ser provincia limítrofe o porque, modestia aparte, los clubes de lectura de La Coruña somos maravillosos. Sea cual fuere el motivo, el caso es que La Fundación Princesa de Asturias nos invitó por segundo año consecutivo a un encuentro con Leonardo Padura, Premio Princesa de Asturias de Las Letras 2015. Previamente al viaje, como lectoras aplicadas que somos hicimos los deberes, porque no podíamos presentarnos ante el escritor cubano sin haber leído ninguno de sus libros. PAISAJE DE OTOÑO y el cuento Mirando al sol fueron las obras elegidas para leer y comentar. En Oviedo nos esperaba Leonardo Padura, bueno a nosotras y a 1500 lectores más. Este año el encuentro se desarrolló bajo el lema Padura, coartada perfecta. La entrevista fue realizada por el guionista y director editorial Felipe Hernández Cava.

Después de su presentación y de ver el vídeo representativo de la labor que realizan los clubes de lectura de las bibliotecas públicas de España, Padura se dirigió a los lectores diciendo: “Verles a ustedes me demuestra que vale la pena hacer lo que hago” Esto es muy emotivo, muy fuerte”, estas fueron las primeras palabras del premiado visiblemente emocionado…

Empezar un curso formando parte de los Premios Princesa de Asturias supuso poner el listón muy alto a la hora de planificar lecturas para Sira y para mí. Pero creo que lo superamos con buena nota…

Este año, tras la visita de la adorable Xulia Alonso y gracias a la inestimable ayuda de Javier Pintor, pudimos recibir en nuestra biblioteca a dos de las personas más carismáticas que hemos conocido: Pedro Feijoo y Miguel Gallardo.

Pedro Feijoo, autor cercano, divertido y dicharachero ya nos había mostrado en sus “Paseos pola Coruña Literaria” (organizado por la  AELG)  todas las localizaciones de su novela A memoria da choiva.  Nos encandiló de tal manera que decidimos leer su obra para desentrañar el mundo de Rosalía y le invitamos a hablar de lo que más le gusta, escribir novelas  y comentarlas con sus lectores.

Miguel Gallardo nos fascinó hablando del mundo de su hija María y su último cómic María cumple 20 años, que refleja la vida de los autistas cuando se hacen adultos.

Dibujar para María todo el rato para tratar de comunicarme con ella, me ha enseñado que la ilustración es un lenguaje. Y para comunicarte no necesitas tanta técnica. Con María descubro que el dibujo es una línea en un trozo de papel. Y si así me puedo comunicar con María, también puedo hacerlo con el resto.

Junto a nuestros compañeros de Fancómic recibimos al magnífico Capitán Gallardo, que nos habló de los entresijos del mundo del cómic y nos animó a implicarnos con los que más nos necesitan, para que sientan que somos una parte importante de sus vidas y que podemos hacer muchas cosas juntos.

Este ha sido también el año de los encuentros con autores noveles de la ciudad, que se prestaron a charlar con los integrantes de los clubs, en la Biblioteca del Ágora. Miriam Chepsy con sus Mundos imaginarios y la dulce Marga Rosende con Las huellas de la memoria, nos acercaron a sus universos literarios y a las dificultades de publicar una primera obra.

Hemos tenido el privilegio de conocer y escuchar a los mejores escritores e ilustradores del momento, Nélida Piñón, Enrique Redel, Clara Usón, Daniel Sánchez Arévalo, Marta Sanz, Elvira Lindo, Alejandro Palomas, Manuel Gutiérrez Aragón, Maria Oruña, Juan Cruz, Andrés Trapiello, José Ovejero, Ignacio del ValleNajat El HachmiErnesto MalloJordi Sierra i FabraMónica Rodríguez, Manuel Rivas, Anxos Sumai, Inma López Silva, Belen Gopegui, José Miguel MuletInés Martín RodrigoAntonio RubioEl Hematocrítico, Laura Restrepo, Eduardo Sacheri MiguelAnxo Prado, Emma Ríos… y muchos otros que nos quedan en el tintero.

Todos ellos han estado en nuestra ciudad gracias a ciclos tan interesantes como el  “Libros en Directo” ,  “Conversaciones con…” ,  “A creación literaria e os seus autores” y ” A libro abierto”. Gracias también a los libreros y bibliotecarios de A Coruña que siguen apostando por traer a estos autores a presentar sus libros en sus espacios y que están convirtiendo la ciudad en un referente literario nacional.

Como no sólo de lectura vive el hombre … visitamos en el Kiosko Alfonso la exposición “Los objetos hablan”, formada por cuadros de las colecciones del Museo del Prado. Viajamos a la tierra de Manuel María para rendirle homenaje. En Rábade, inauguramos un monumento dedicado a Don Manuel escuchando un recital de sus poemas de la mano de algunos integrantes de los clubs y pudimos visitar su casa y escuchar la voz maravillosa de Uxia. Uno de los días mas bonitos que hemos vivido en los clubs de lectura de A Coruña.

Intentar compartir con todos lo que ha supuesto un año más de “Café con Libros” es una tarea maravillosa porqué tenemos la suerte de contar con Carmen Ramos.  A lo largo del año va apuntando qué leemos, lo que nos transmiten esas lecturas y todos los momentos inolvidables que vivimos juntas.

En su último capítulo nuestra cronista se ha superado al incorporar en forma de cuento todas las lecturas y vivencias de estos últimos cinco años: encuentros con autores, viajes, exposiciones, homenajes culinarios, cumpleaños … y sobre todo la amistad.

Amin Maalouf decribe en una frase de su obra Los desorientados lo que tal vez, dentro de unos años, sintamos cada uno de nosotros:

“Se pierde la memoria de las palabras, pero no la memoria de las emociones”

“Café con Libros” , continuará…

                                                                                                      ¡¡Felices lecturas de verano!!

Club de lectura Queeruña: o privilexio de ler sen etiquetas

Para moitos as siglas LGTBQ non significarán nada. Para outros tantos son un símbolo de identidade, liberdade, dereitos e respecto. Dende o meu parecer, tamén de amor e valentía. Lesbianas, Gais, Transexuais e Bisexuais. ” E o Q do final, que diantres…?” Queer, of course. Unha palabra que en inglés significa raro, invertido, desviado. Comezou sendo un termo de estigmatización que se empregaba para falar dun xeito despectivo da comunidade LGTB e de toda sexualidade que non estivera dentro da “normalidade” heterosexual. Foi a principios dos noventa cando certo sector da poboación LGBT sentía que a dirección que tomara o movemento non os incluía e só daba visibilidade a certo tipo de persoas gai. Entón decidiron apropiarse da palabra queer e convertela naquela que identificaría unha nova corrente do movemento na que o sexo e o xénero son unha construción. Un termo común para todas aquelas persoas que non se senten incluídas na forma tradicional coa que se definen as relacións (LGBT, pansexuais, intersexuais, asexuais, poliamorosos…)

quAsí o define Judith Butler, unha das “nais” do movemento:

“O meu entendemento da palabra Queer é o dun termo que desexa que non teñas que presentar un cartón de identidade antes de entrar nunha reunión. Os heterosexuais poden unirse ao movemento queer. Os bisexuais poden unirse ao movemento queer. Queer non é ser lesbiana, non é ser gai. É un argumento contra a especificidade: se son lesbiana teño que ser de tal modo. Ou se son gai teño que desexar de certa maneira. Queer é un argumento en contra de certa normativa, do que unha adecuada identidade lesbiana ou gai constitúe”.

A teoría parécenos fantástica, vale… pero… e a práctica? Que podemos facer desde a nosa esquiñina para visibilizar realidades? As bibliotecas somos quen de darlle un empurrón á corrente crítica? Somos, claro. As municipais tamén “entenden”. Non se trata de institucionalizar movementos, senón de que as institucións se movilicen. Esquecer os códigos establecidos e facer o posible para queimar etiquetas, xerar diálogo e crear comunidade.

twitter

Este martes 28 de xuño  preséntase o  primeiro club de lectura LGTBI de Galicia: o Club de lectura Queeruña. Un club que nace como imán para esxs lectorxs que buscan algo diferente: novelas, poesías, cómic e películas que rebasan o clásico discurso binario, dispostas a abrir liñas de debate tan alternativas como necesarias.

A presentación e primeira sesión terá lugar mañá na biblioteca do Fórum Metropolitano ás 18:30 h. Un encontro informal para falar da dinámica do club de cara ao seu comezo (setembro-outubro) e comentar a primeira das lecturas propostas: ¿Por qué ser feliz cuando puedes ser normal? de Jeanette Winterson.  A primeira dunha escolma de calidade na que se inclúen libros que son pura controversia, como Testo Yonqui, ou películas tan humanas como La vida de Adèle, baseada na ultracoñecida novela gráfica “El azul es un color cálido”.

m

Podes atopar todo o material proposto polo Club Queeruña no Cascarilleiro, o catálogo das Bibliotecas Municipais de A Coruña

Paréceme unha parvada aclarar que o feito de que a temática queer sexa un fío condutor non debe facer pensar axs lectorxs que é un club só para LGTBI, pero haberá que puntualizalo por se alguén xa ten pensado que vai dirixido a un público concreto e non vai ser quen de disfrutalo (xa mencionei liñas máis arriba que as etiquetas só serven para ser queimadas).

Para rematar, non me queda máis que animar a todxs xs que nos len a que deixen os prexuízos na casa e formen parte desta interesante iniciativa. Para saber máis detalles sobre o como, cando e onde, visita o seu blog ou segue os seus chíos en Twitter. Fuck normality!

Herba Moura

E chegamos ó final do club de lectura cunha última proposta, dirixida especialmente ás mulleres dos clubs, principais protagonistas desta aventura literaria compartida durante todos estes meses no espazo das nosas bibliotecas. Falamos de Herba moura, da autora monfortina Teresa Moure

A  través da historia de tres mulleres que viven en diferentes épocas e lugares, Teresa Moure vai construíndo esta novela que ofrece múltiples  lecturas:  o devir das mulleres na historia, a filosofía, a paixón , o coñecemento, a rebeldía… son algúns dos temas abordados con mestría por esta autora.

HMSN HMbn


Tres mulleres “de armas tomar” que non dubidan en renunciar ó éxito e ó poder  a cambio de continuar sendo elas mesmas e de facer o que consideran que deben facer. O nexo de unión entre estas tres mulleres non é outro que Descartes, o filósofo racionalista do século XVII, có que as nosas protagonistas manteñen unha diferente relación.

A raíña Christina de Suecia, amante da lectura, das artes e das ciencias e gobernante eficaz, admira o racionalismo descartiano, que continúa impulsando trala morte do filósofo;  a entrañable Helene Jans, o personaxe mellor traballado e mais querido da autora, afín ao empirismo humanista. E Einés Andrade, estudante galega da nosa época, que dá forma a todo o ese conxunto de receitas e conxuros, poemas, cartas, correos electrónicos, fragmentos de diarios… que conforman a narración.

Pero probablemente o que mais nos fascinou a moitas das que participamos desta lectura conxunta foron as últimas páxinas do libro, as que falan das mulleres que rodean a Einés , esa rapaza que  naceu, sen que ninguén soubese que tiña que nacer,  o día en que o home chegou a lúa, e que medrou a carón das verdadeiras protagonistas da historia: as mulleres invisibles que día a día fan posible quea vida siga adiante.  A elas é a quen dirixe Héléns Jans o seu “Livro de mulleres”, impulsándolles a vivir e a gozar da vida:

E, xa que logo, fermoseádevos, mellorade, restaurádevos de toses e bágoas, emendade o que é emendable, e gozade do que trae cada día, que a outra, a negra, a innomeable agárdavos impaciente e chegará, seguro, sen que receuta, nen apócema, nin lavativa poida librarvos da súa vinda

 

Para mais información, como é habitual, podedes consultar o noso dossier en liña ou descargalo en pdf

Portada_dossier

    Dossier “Herba moura” en  pdf 

 

E de momento máis nada! Grazas a todxs pola vosa atención… e ata o día 9 en Outeiro de Rei!!

 

Viajes con Heródoto

Se acerca el momento de cerrar esta última etapa de los clubs de lectura, y en la Biblioteca Ágora no  queremos hacerlo sin antes comentar un libro que a algunas de las lectoras y lectores de los miércoles nos ha parecido una de los títulos más recomendables del año. Se trata de Viajes con Heródoto, del escritor y periodista polaco Ryszard Kapuscinsky.

Kapuscinsky (Pinsk, 1935 – Varsovia 2007) fue periodista, reportero, historiador y ensayista. Durante su infancia se desplazó por el territorio polaco, huyendo de los bombardeos de los ejércitos nazi y soviéticos, hasta asentarse en Varsovia, ciudad especialmente castigada por la guerra, donde estudió arte e historia. Pronto entró a trabajar en un pequeño periódico y desde entonces compaginó su labor periodística con la actividad literaria. En 2003 recibió el Premio Princesa de Asturias de Comunicación y Humanidades, y fue uno de los pocos reporteros que llegó a ser candidato al Nobel de Literatura.

                                   El autor en su apartamento de Varsovia

Viajes con Heródoto es un libro de difícil clasificación: autobiografía, crónica periodística, literatura de viajes, ensayo…. se entremezclan en estas páginas para dar lugar a un relato apasionante en el que este “gran maestro de periodistas” nos traslada las claves de su narrativa.

Kapuscinsky comienza su relato hablándonos de su paso por la universidad; una época de miseria cultural y social en la que toma por primera vez contacto con Heródoto, cuya obra todavía no había sido traducida al polaco.

Pronto entra a trabajar en un pequeño periódico, lo que le permite viajar por su país natal y conocer su territorio. Y con este conocimiento se despierta su ansiedad por saber que hay al otro lado. Por cruzar la frontera.

La ocasión se le presenta cuando, tras la visita de Nehru a Polonia, es enviado a la India, a donde se desplazará sin conocer su idioma ni cultura, sin más compañía, ahora sí, que un grueso volumen de la “Historia” de Heródoto, libro que le acompañará en éste y otros muchos viajes alrededor del mundo.

A través de múltiples anécdotas y reflexiones, con una prosa cautivadora, deliciosa,  el autor nos traslada su asombro y  entusiasmo ante todo lo que va observando, escuchando, asimilando: un mundo poblado de dioses, lenguas  y culturas con códigos propios  en el que sólo se puede penetrar a través de la “empatía” y de la aceptación de la diversidad, de la Otredad.

Paralelamente a ese viaje en el espacio y a través de los textos de Heródoto, que va intercalando y comentando, Kapuscinsky viaja en el tiempo, hacia un pasado remoto en el que el aplastante ejército persa avanza persa sobre las estepas de Asia, sometiendo tribus y pueblos, hasta enfrentarse definitivamente contra las tropas griegas. Griegos contra persas, el este contra el oeste: una confrontación que abarca todo el mundo conocido, y perdura a través de los milenios.

persasLos inmortales, tropa de élite del ejércitos persa

Kapuscinsky se pregunta qué pudo haber llevado a Heródoto, alma gemela de un tiempo pasado,  a viajar por todo el universo conocido y por conocer, descubriendo otros lugares, pueblos y culturas, hablando con todos aquellos que estaban dispuestos a hacerlo, intercambiando opiniones, valorándolas, rechazando unas y aceptando otras, contrastándolas…  Y concluye que no pude haber sido sino la curiosidad, el deseo de saber, y el afán por conservar la memoria de la humanidad. Porque conocer a los demás nos permite conocer el mundo, y entendernos a nosotros mismos:

“Y Heródoto, con su entusiasmo y apasionamiento de niño, parte en busca de esos mundos. Y descubre algo fundamental, que son muchos y que cada uno es único. E importante. Y que hay que conocerlos porque sus respectivas culturas no son sino espejos en los que vemos mejor reflejada la nuestra. Gracias a esos otros mundos nos comprendemos mejor a nosotros mismos, puesto que no podemos definir nuestra identidad hasta que o la confrontamos con otras”

En el dossier que adjuntamos puedes encontrar más información sobre el autor y su obra

Viajes_con_Heródoto-page-001Dossier “Viajes con Heródoto” en  pdf